ไทย
🇹🇭

ไทย

Mariupol Diaries เป็นโครงการที่รวบรวมและรักษาเรื่องราวที่เกิดขึ้นจริง ของกลุ่มคนที่รอดการล้อมของกลุ่มรัสเซียที่ มาริยุพอล ปี 2022

📕
โลกควรจะได้รู้ถึงความน่ากลัวที่กลุ่มคนของ มาริยุพอล ต้องผ่านมา เราอยากจะให้โลกได้เข้าใจ จดจำ และป้องกันไม่ให้สิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นอีก คุณอาจจะรู้จัก ไดอารี่ของ Anne Frank - นี่เป็นเรื่องจริงจาก มาริยุพอล
image

เรื่องแรกคือเรื่องของ คุณแม่คนนึงที่ส่งข้อความหาลูกชาย โอเล่ห์ ขณะที่อยู่ในที่หลบภัยในเมือง มาริยุพอล ที่ถูกล้อมอยู่ เธอไม่มีอินเตอร์เน็ต เลยต้องส่งไปทางเดียว พร้อมกับความหวัง เธอคอยส่งมันเกือบทุกวันจนถึงวันที่เธอหนีออกมาจากเมืองได้

อ่านข้อความในภาษาของคุณ

🇬🇧 English

🇪🇸  Spain

🇫🇷  French

🇳🇱  Dutch

🇮🇹  Italiano

🇭🇺 Hungarian

🇮🇱  Hebrew

🇩🇪  German

🇵🇹  Portuguese

🇧🇬  Bulgarian

🇵🇱  Poland

🇺🇿  Uzbek

🇯🇵  日本

🇩🇰  Danish

🇭🇰  Cantonese

🇨🇳  Mandarin

🇹🇷  Turkish

🇺🇳 Add yours!

1️⃣
ลูกชาย แม่เขียนนี่เผื่อจะได้สัญญาณ ข้อความจะได้ส่งไปถึง พวกเราโอเคอยู่แต่ตอนนี้เหลือแค่น้ำมันแล้ว พวกนั้นบอกว่าอีกหน่อยก็จะไม่มีแล้ว มีระเบิดเยอะมาก ตอนนี้ไม่มีไฟฟ้ากับน้ำมาสองวันแล้ว แต่พวกเรายังทนไหว วันนี้ [ชื่อ] มาหาเราแล้วก็แบ่งอาหารให้ ที่แย่ที่สุดคือเราไม่รู้ว่าตอนนี้กำลังเกิดอะไรขึ้น พวกเรารักลูกมาก หวังว่าจะสบายดีนะ สวัสดีตอนเช้าลูกชาย! ตอนนี้ 8โมง 20, 4 เมษา พวกเรารอดไปอีกหนึ่งคืน เมื่อคืนแทบจะไม่ได้นอนเลย พวกนั้นทิ้งระเบิดเยอะมาก ใกล้ๆด้วย แม่กลัวตายและจะต้องทิ้งลูกอยู่คนเดียว แต่ตอนนี้เช้าแล้วและพวกเรายังรอดอยู่ พวกเรายังมีก๊าซอยู่ ขอบคุณพระเจ้า รักลูกมากนะ รักษาตัวดีๆนะ ลูกชาย ตอนนี้ 9 โมง 33, พวกเราโอเค ที่บ้านตอนนี้ 15องศาเอง แต่พวกเราทำงานนิดหน่อยเลยอุ่นขึ้น แล้วก็ดีใจมากที่พวกเราประหยัดมา พวกเราเจอกล่องที่มี ไฟคริสมาส ถ่าน แล้วก็ ไฟฉาย! ตอนนี้เรามีแสงสว่างแล้ว ถ้าแบตมือถือเราใกล้หมด เอาเป็นว่าลูกจะโทรหาปู่ ตอนเที่ยงกับสามทุ่มนะ พวกเราจะเปิดมันตอนนั้น รักลูกนะ
2️⃣
สวัสดีตอนเช้าลูกชาย! แม่นึกได้ว่ากำลังจดบันทึกเหมือนที่ แอน แฟร้งค์ เคยทำไว้ พวกเรายังมีชีวิตอยู่ ทุกเช้าเราจะเช็คว่าเรายังมีก๊าซอยู่มั้ย กับมีน้ำเหลือเท่าไหร่ ขอบคุณพระเจ้าเรายังมีน้ำมันอยู่ พวกเรายังเหลือน้ำสี่ขวด เราปิดมือถือและอ่านหนังสือแป็ปนึงตอนเย็น ตอนนี้เหลือมือถือแค่เครื่องเดียวแล้ว ต้องใช้ระวังๆ เมื่อวานเราไปชั้น 12 สองครั้งแล้วเจอสัญญาณมือถือ แต่ว่าสัญญาณมันอ่อนมาก ข้อความเลยส่งไม่ถึงและพวกเราก็โทรไม่ออก เมื่อวานกลุ่มคนกลับมาด้วยขวดน้ำเปล่าๆ เขาไม่เจอน้ำเลย พวกเราเห็นชายคนนึงตักน้ำขึ้นมาด้วยที่ตักขยะ
3️⃣
น่ากลัวมาก ฉันกลัวทุกวัน กลัววันพรุ่งนี้ กลัวที่จะนอน ที่พวกนั้นอาจจะระเบิดเราพรุ่งนี้แล้วเราจะหนีไม่ได้ตอนเรายืนรอน้ำอยู่ และพวกเราเบื่อพวกโจรมาก วันแรกๆพวกนั้นโขมยของจากพวกร้านค้าต่างๆ โขมยนู่นนี่ทุกอย่าง กระเป๋า น้ำหอมจากร้านน้ำหอม (ไหม้หมดแล้ว) เสื้อโค้ทหนัง ปลา ผัก ผ้าอ้อม แม้แต่คนในบ้านเราก็โขมยเหมือนกัน ป้านีน่า คนผมบลอนด์ที่ให้อาหารแมวน่ะ มันแย่มากที่ต้องอยู่กับคนพวกนี้ มันเป็นแบบนี้เพราะว่าพวกตำรวจต้องไปรบแถวหน้า พ่อได้ยินมาว่าตอนนี้ใครก็เป็นสายตรวจได้ พวกโจรที่โดนจับจะโดนถอดกางเกง ต้องเดินไปมาแบบล้อนจ้อน พวกเรารักลูกมาก ดูแลตัวเองนะ มากกว่าอะไรทั้งสิ้นแม่รอเวลาที่จะได้กอดลูกแน่นๆ และให้นรกนี่จบลงซักที จูบจากแม่และพ่อ จะเขียนให้อีกพรุ่งนี้นะ

4️⃣
ลูกรัก พวกเรารอดอยู่และนรกคงยังดำเนินต่อไป พวกเราค้างคืนที่ห้องใต้ดินของ XXX พวกเราดีใจที่พวกเขาช่วยเรา เมื่อวานมีระเบิดที่แย่มากโยนมาจากเครื่องบินลงที่โรงพยาบาลคลอด หน้าต่างที่ห้องครัวกับหลังบ้านปลิวหลุดออกมา ตอนนั้นเรานอนเล่นกันอยู่ในห้องนอน เราได้ยินจากวิทยุอีกทีว่ามันเป็นระเบิดที่มีรัศมี 10 เมตร เรารีบวิ่งหนีออกมาจากอพาร์ตเม้นเลย แล้วเราก็นึกได้ว่าถ้าเราโดนขนาดนี้แล้วยายลูกล่ะ พ่อรีบวิ่งออกไปดูหน้าต่างอีกฝั่งซึ่งแตกหมด เรารีบหยิบผ้าพันแผลแล้วไปหาพวกเขา โชคดีที่คุณยายกับ XXX ยังรอดอยู่ ร้องไห้และก็ยืนอยู่กับกระเป๋าที่ประตูอพาร์ตเม้นแล้ว หรือซากของมัน แรงระเบิดแรกมากจนหน้าต่างทุกบานแตกหมด ล็อคพัง ระเบียงพัง โชคดีที่พวกเขาไม่บาดเจ็บ เราเอากระเป๋าพวกเขามาและเอาเข้าบ้านเรา ทุกคนกลัวมาก บ้านเรามีรูดำๆแทนหน้าต่าง ประตูของบ้านข้างๆยายที่เป็นห้องนอนเดียว พังหมดเลย
5️⃣
พวกเรารีบกลับมาเอาของสำคัญ ขึ้นรถ แล้วก็มาที่นี่ตอนที่มีระเบิดอยู่ด้านบน พวกเรานอนอยู่ที่ห้องใต้ดิน หนาวมากจนตัวสั่น พวกเรานอนบนพื้น ใส่ชุดธรรมดา บนแผ่นโฟมแล้วก็ผ้าห่มบางๆ เราหยิบผ้าห่มมาด้วยแต่มันไม่พอสำหรับเราสี่คน พวกเราเอาอาหารมาด้วย ระเบียงห้องตอนนี้เต็มไปด้วยเศษแก้วที่แตก วันนี้พวกเราอยากไปซื้ออาหารกับเสื้อผ้าแต่ไปไม่ได้เพราะมีการทิ้งระเบิดอยู่ พวกเราทำอาหารยังไม่ได้เลยเพราะว่าต้องหลบอยู่ในห้องใต้ดิน นี่มันแย่มากเลย วันนี้มีตึกเก้าชั้นโดนมิซไซล์ยิง คุณพ่อกังวลกับไตของเขา แม่ไม่รู้ว่าเราจะรอดมั้ย หวังว่าเธอจะปลอดภัยนะ ดูแลตัวเองดีๆลูกรัก
6️⃣
พวกเรามีมันฝรั่งดิบเยอะ แต่ปรุงไม่ได้ พวกเรามีน้ำไม่พอด้วย พวกเราดื่มน้ำพีชตอนเช้าเพื่อที่จะประหยัดน้ำ พวกเราฟังข่าวอยู่ตลอดเวลา เราหวังว่าจะได้รับความช่วยเหลือ เราแค่อยากจะรอด มันหนาวมากที่นี่ แต่เราได้เอาผ้าห่มกับเสื้อกันหนาวมาจากบ้าน พวกเราไม่ได้อาบน้ำมาเกินสองอาทิตย์แล้ว เราใส่เสื้อหลายชั้น นอนใส่หมวกใส่เสื้อกันหนาว เสื้อคลุมห้าตัวกับถุงเท้า เราไม่ค่อยคุยกัน ส่วนมากก็ดูข่าวหรือเล่นไพ่ เมื่อวานเราได้อ่านหนังสือนิดนึงใต้ไฟคริสมาส เวลาเดินช้ามากทุกคนเหมือนกึ่งหลับ เมื่อวานพ่อไปช่วย [ชื่อ] ทำหน้าต่างกับประตูบรชั้นสาม แม่กลัวมากจนเขากลับมา แม่อยากจะรอดจะได้และมีโอกาสกอดลูก เมื่อวาน [ชื่อ] กอด [ชื่อ] แล้วแม่ก็ร้องไห้เพราะแม่นึกถึงลูกแต่แม่ก็ดีใจที่ตอนนี้ลูกไม่ได้อยู่กับพวกเรา แม่อยากให้ลูกรอดและมีความสุข พวกเราสวดมนต์ให้การระเบิดมันหยุดเสียทีเราจะได้ไปกอดญาติๆเราได้เร็วๆ พวกเรารักลูกมาก ดูแลตัวเองนะ ลูกเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดในโลกของพวกเรา
7️⃣
สวัสดีลูกชาย เป็นยังไงบ้าง สบายดีมั้ย พวกเราเป็นห่วงลูกมาก เราได้ยินมาว่าที่นั่นก็โดนโจมตีทางอากาศเหมือนกัน หวังว่าจะปลอดภัยนะ พวกเรายังรอดอยู่ วันนี้เป็นวันจันทร์ พวกเราอยู่ในห้องใต้ดิน มันแย่ลงทุกๆวันเลย เมื่อวานกับเมื่อวานเราอาจจะเสี่ยงขึ้นไปบนบ้านได้ แต่วันนี้ขึ้นไม่ชั้นหนึ่งไปเข้าห้องน้ำยังไม่กล้าเลย แถวๆ [สถานที่] พวกทหารเอาอาวุธมาลงแล้วก็มีเสียงน่ากลัวๆตลอดเวลาเลย พวกรัสเซียอยู่บนเครื่องบินเต็มท้องฟ้า น่ากลัวมาก พวกเราทำอาหารแทบไม่ได้ เราต้องทำด้านนอกใกล้ๆโรงจอดรถ แต่มันอันตรายมาก พวกเราน้ำเกือบหมดแล้วแต่ทุกคนกลัวเกินที่จะไปเอาเพิ่ม พวกเรากินไม่เยอะเลย จานนึงแบ่งกินสองคน คุณพ่อหิวตลอดเวลาเลย
8️⃣
ลูกชาย ที่รัก! แม่ใช้มือถือพ่อส่งข้อความเพราะแบตแม่หมดไปนานแล้ว วันนี้ 13 มีนาเรายังมีชีวิตอยู่ แม่ไม่ได้ติดต่อมานานเลย พยายามเก็บแบต ไม่รู้จะเริ่มยังไงดี นี่มันฝันร้ายชัดๆ เมืองเหมือนจะโดนทำลายไปหมดแล้ว นอกจากระบบจรวดกราด กับ เครื่องจักรใหญ่ๆแล้ว พวกเครื่องบินก็วนๆกับระเบิดเมืองเรื่อยๆ เพื่อนๆได้มาเยี่ยมกับแจ้งข่าว เมื่อวานที่ทำการไปรษณีย์โดนระเบิด ตึกโดนพังเป็นสองซีก แล้วก็มีคนแอบหนีอยู่ในนั้น ไม่มีใครรู้ว่ายังมีชีวิตกันอยู่มั้ย ไม่มีใครไม่ช่วยพวกเขาได้เลย พวกเราก็เสี่ยงเหมือนกัน กลับบ้านไปเอาเสบียงกับผ้าห่ม เอามันฝรั่ง บิสกิต ชานิดหน่อย กับพวกขนม เราอยากจะขอบคุณผู้คนที่ให้ที่อยู่พวกเรา
9️⃣
ลูกรัก วันนี้ 17 มีนา มือถือแม่เหลือแบตอยู่นิดหน่อย พวกเรารอดอยู่ ถึงแม้จะมีหลายครั้งที่คิดว่าพวกเราต้องตายแน่ๆ พวกเราอยู่ในนรก โดนระเบิด กับจรวดยิง ไม่มีตึกไหนที่ยังไม่เสียหาย ทั้งเมือนเป็นไฟลุก แม้แต่จะออกจากห้องใต้ดินพวกเรายังกลัว ทุกคนก็แอบลูกๆในห้องใต้ดินตอนกลางคืน พวกเรานอนน้อยมาก ทุกคนยืนกับสวดมนต์ในมุมห้อง เรากลัวมาก หน้าต่างรถเราเสีย ด้านหลังมีหลุมใหญ่ ตอนนี้ออกไปไหนเป็นไปไม่ได้เลย เราไม่รู้ว่าพรุ่งนี้จะเกิดอะไรขึ้น เราจะรอดมั้ย พระเจ้า ทำไมเรื่องแบบนี้ต้องเกิดขึ้นนะ พวกเราสวดมนต์ให้ปลอดภัยในที่หลบภัย [ชื่อ] ต้องทำอาหารให้เราทุกคน น่าสงสารมาก เธอดีมากเลย ปริมาณอาหารน้อยลงๆทุกวัน พ่อหิวตลอดเลย น่าจะทำอาหารในโรงจอดรถแต่มันอันตรายมาก หน้างต่างกับประตูแตกหมด พ่อกับ[ชื่อ] พยายามซ่อมมันอยู่ มันหนาวมากเลยในนี้ ห้าองศาแล้วก็มืดตลอดเวลา เราสวดมนต์ว่าลูกจะปลอดภัยและมีความสุข ลูกโอเคอยู่ ทำทุกอย่างได้ แม่หวังว่าพวกเราจะรอดและได้เจอลูก รักลูกมากๆ โชคดีนะ

image

โอเล่ห์ และ แม่ของเขา หน้า โรงละครมาริยุพอล แดรม ก่อนการบุกรุก มกราคม 2022

image

โรงละครมาริยุพอล แดรมหลังการระเบิด กุมภาพันธ์ 2022

Please share this story with the world:

เหตุการณ์สำคัญ

🕑
โอเล่ห์, 20, นักศึกษามหาวิทยาลัย คาร์เคียฟ จาก มาริยุพอล ในวันแรกๆของการบุกรุกจากรัสเซีย โอเล่ห์หนีออกจาก คาร์เคียฟ เมืองที่เขาเรียนอยู่ไปที่ ลาวิฟ อย่างไรก็ตาม พ่อแม่เขาที่มาริยุพอล หนีไม่ได้เพราะว่าถนนทุกเส้นนอกเมืองนั้นโดนกั้นไปหมดแล้ว
🕑
Oleh’s mother (name hidden), 47, trade manager, from Mariupol. From March 4 to 17, his mother and father were hiding from shelling in the basement. From the first days of the war, all residents of Mariupol lost mobile and internet connection. They were later cut off from electricity and heating, and left without water and gas. All these days, Oleh's parents were completely unaware of the situation. They didn’t have any information on green corridors or evacuation of civilians. However, the mother never lost hope. All this time she kept sending messages to her son. In these messages, she shared personal experiences in her hometown under siege. On March 18, Oleh's parents together with a few other residents were able to evacuate from Mariupol which is still under a full Russian blockade. แม่ของโอเล่ห์[ไม่เผยชื่อ], 47, ผู้จัดการเทรด จากมาริยุพอล จาก 4 ถึง 17 มีนาคม แม่และพ่อของเขาหลบหนีการยิงอยู่ในห้องใต้ดิน จากวันแรกๆของสงคราม ประชากรของมาริยุพอล ขาดสัญญาณโทรศัพท์และอินเตอร์เน็ต หลังจากนั้นก็โดนตัด ไฟและความให้ความอุ่น ให้หลือโดยไร้น้ำและ ก๊าซ ในทุกวันพ่อแม่ของโอเล่ห์ไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น พวกเขาไม่มีข้อมูลเกียบกับการลี้ภัยเลย อย่างไรก็ตาม คุณแม่ไม่เคยหมดหวัง ตลอดเวลาเธอได้ส่งข้อความถึงลูกชาย ในข้อความเธอได้เล่าประสบการณ์ในเมืองของเธอที่โดนล้อมอยู่ วันที่ 18 มีนาคม พ่อแม่ของโอเล่ห์กับชาวบ้านอีกไม่กี่คน สามารถหนีออกมาจากมาริยุพอลได้ในขณะที่เมืองยังโดนรัสเซียปิดกั้นอยู่
🕑
วันที่ 21 มีนาคม โอเล่ห์ได้เผยแพร่ หน้าจอข้อความของแม่เขาลงบนอินสตาแกรม คนหลายแสนรับรู้ถึงข้อความเหล่านี้

คุณสามารถช่วยครอบครัวนี้ได้

ติดตามบัญชีของโอเล่ห์และครอบครัวเขา

icon
PayPal (preferred): koptsevoleg1@gmail.com
icon
Revolut Card: 5354563130507757
💵
USD Account IBAN: UA223220010000026204302087232 Receiver: KOPTSEV OLEH, ave. Liudvyha Svobody, build. 51, Housing. B, Kharkiv, Ukraine, 61000 Bank: JSC UNIVERSAL SWIFT: UNJSUAUKXXX
💶
EURO Account IBAN: UA363220010000026202327186477 Receiver: KOPTSEV OLEH, ave. Liudvyha Svobody, build. 51, Housing. B, Kharkiv, Ukraine, 61000 Bank: JSC UNIVERSAL SWIFT: UNJSUAUKXXX
ทุกเรื่องเป็นเรื่องจริงที่ถูกยืนยันโดยทีมของเราแล้ว

ทีมของเราได้คุยกับโอเล่ห์ แล้วเขาได้แชร์ข้อความของแม่เขา

image

ไทย