Nederlands
🇳🇱

Nederlands

De dagboeken van Marioepol is een project dat de waargebeurde verhalen van de overlevenden van de Russische belegering in 2022 verzamelt en digitaal bewaart.

📕
De wereld moet weten welke gruwelijkheden de mensen in Marioepol hebben moeten doorstaan. Wij willen dat de wereld kennisneemt van deze terreur, deze niet vergeet en voorkomt dat iets dergelijks ooit weer zal plaatsvinden. U kent wellicht het dagboek van Anne Frank - dit zijn de ware getuigenissen van Marioepol.
image

Dit eerste verhaal gaat over een moeder die haar zoon tekstberichten stuurde, terwijl ze in een schuilkelder in het bezette Marioepol verbleef. Zij bleef dagelijks berichten sturen totdat het haar uiteindelijk lukte om uit de belegerde stad te ontsnappen.

Lees de berichten in uw taal:

🇬🇧 English

🇪🇸  Spain

🇫🇷  French

🇮🇹  Italiano

🇭🇺 Hungarian

🇮🇱  Hebrew

🇩🇪  German

🇵🇹  Portuguese

🇧🇬  Bulgarian

🇵🇱  Poland

🇯🇵  日本

🇺🇿  Uzbek

🇹🇭  ไทย

🇩🇰  Danish

🇭🇰  Cantonese

🇨🇳  Mandarin

🇹🇷  Turkish

🇺🇳 Add yours!

1️⃣
“Zoon, ik schrijf dit voor het geval er weer verbinding is en mijn bericht toch verstuurd wordt. We zijn oke en hebben op dit moment alleen nog gas. Maar ze verwachten dat het niet lang duurt voor ook het gas niet meer beschikbaar is. Er wordt veel gebombardeerd. Er is al twee dagen geen elektriciteit en water meer, maar we houden vol. Vandaag kwam [Name] bij ons en deelden we wat eten. Het ergste zijn de momenten waarop we niet weten wat er gebeurt. We houden ontzettend veel van je en hopen dat het goed met je gaat.” ”Goedemorgen zoon! Het is nu 4 maart, tien voor half negen in de ochtend. We hebben weer een nacht overleefd. Door de zware bombardementen hebben we vannacht weinig geslapen. En de bommen vielen vlakbij. Ik ben bang om te sterven en dat ik jou dan alleen achterlaat. Maar het is nu ochtend en we leven nog. Gelukkig hebben we nog steeds gas. Maar dat is alles. We houden heel veel van je. Doe voorzichtig, lieverd!” ”Lieve zoon, het is nu 9:33. We zijn oke. Het is binnen in ons huis slechts 15 graden en we hebben wat gewerkt om op te warmen. Wat zijn we blij dat we zo zuinig aan hebben gedaan. We vonden een doos met kerstlichtjes op batterijen en een zaklamp! Nu hebben we in ieder geval licht. Laten we afspreken dat je opa om 21:00 en 0:00 probeert te bellen als onze telefoons uitgaan. Dan zorgen wij dat ze op die tijd aanstaan. We houden van je.”
2️⃣
“Goedemorgen zoon! Ik besef dat ik een dagboek bijhoud, zoals Anne Frank dat deed. We leven, elke ochtend controleren we eerst of er nog gas is en hoeveel water we nog hebben. Godzijdank, hebben we nog gas. Er zijn nog vier flessen water over. We zetten onze telefoons uit en lezen alleen wat in de avond. Er is nog maar een powerbank over en daar doen we zuinig mee. Gisteren zijn we twee keer naar de twaalfde verdieping gegaan en daar hadden we bereik met onze telefoon en tablet. Ondanks dat het signaal zwak was, werd ons bericht niet verstuurd en konden we niet bellen. Gisteren kwamen mensen terug met lege waterflessen. Ze hadden geen water gevonden. We zagen een man die water probeerde te scheppen met een blik uit een plas.”
3️⃣
“Wat een nachtmerrie! Elke dag ben ik bang, bang voor de volgende dag. Ik ben bang om te slapen, uit angst dat ze ons morgen zullen bombarderen en dat we dan niet kunnen schuilen terwijl we in de rij staan voor water. En we zijn helemaal klaar met de plunderaars. De eerste dagen braken ze bij elke winkel in en beroofden die. Ze waren alleen maar aan het stelen en stelen. Tassen met parfum uit een parfumerie (die uitgebrand was), jassen van lamsleer, dozen haring, emmers met kolen, luiers. Zelfs mensen uit ons huis waren aan het stelen - tante Nina, die blonde die katten voert. Het is verschrikkelijk dat we tussen deze mensen leven. En dat gebeurde allemaal omdat de politieagenten aan de frontlinie waren. Papa hoorde dat het nu mogelijk was om te patrouilleren. Plunderaars die worden gepakt, wordt hun broek uitgetrokken, zodat ze in hun blote kont rondlopen. We houden heel veel van je. Wees voorzichtig, schat. Ik wil niets liever dan je vasthouden en knuffelen, en dat deze hel voorbij is. Kussen van mij en je vader. Ik schrijf je morgen, lieverd.”
4️⃣
“Mijn lieve zoon, hallo! We leven en onze hel gaat door. We hebben de hele nacht in de kelder gezeten bij [Name]. Dank aan hen om ons te ontvangen, vier personen. Gisteren was er een verschrikkelijke explosie, omdat er iets vanuit een vliegtuig op de kraamkliniek werd gegooid. Een raam in de keuken en een balkondeur waren er afgeblazen. Op dat moment lagen wij op de bank in de slaapkamer. Later hoorden we op de radio dat het een bom met een krater van 10 meter doorsnee was. We renden op sokken uit het appartement naar de gang. Toen beseften we: als wij zoveel schade hebben, hoe zou oma er dan aan toe zijn? Papa rende naar buiten en keek naar hun ramen, de ramen waren kapot. Van schrik pakten we snel verband en renden naar ze toe. Gelukkig, oma en xxx leefden nog, ze huilden en stonden al klaar met tassen bij de uitgang van hun appartement, of beter gezegd dat wat ervan over was. De explosie was zo krachtig dat al hun ramen kapot waren, het slot lag eruit, het balkon was kapot. Gelukkig waren zij niet gewond. We pakten snel hun tassen en brachten ze trillend van angst naar ons huis. Onze huizen hebben nu zwarte gaten in plaats van ramen. De deur van het eenpersoonsappartement van de buurman van oma was kapot.”
5️⃣
“We kwamen terug voor onze spullen. Snel pakten we de meest essentiële dingen en stapten in de auto en kwamen hier, terwijl er explosies waren. Hier sliepen we in de kelder. Het was zo koud dat we trilden, we sliepen op de vloer, aangekleed, op een matje van polyfoam en een dunne deken. We pakten snel een paar dekens, maar het was niet genoeg voor ons vieren. Ook namen we wat gekookt eten mee. Ons balkon ligt bezaaid met glas. Vandaag wilden we wat voedsel en kleren kopen, maar dat kon niet vanwege de aanhoudende bombardementen. We kunnen niet eens eten koken en we houden ons schuil in de kelder. Dit is verschrikkelijk. Vandaag is er een negen verdiepingen hoog gebouw geraakt door een raket. Op de achtste verdieping. Het is erg koud om in de kelder te slapen en papa maakt zich zorgen over zijn nieren. Ik weet niet of we dit overleven. We hopen dat het goed met jou gaat, zorg goed voor jezelf, mijn schat.”
6️⃣
“We hebben veel rauwe aardappelen, maar we kunnen ze niet koken. We hebben ook niet genoeg water. We drinken ‘s ochtends perzikensap om water te sparen. We luisteren ook continu naar de radio. We hopen op hulp. We willen alleen maar overleven. Het is heel erg koud hier, maar we hebben een paar dekens en mijn bontjas van ons huis meegenomen. We hadden al meer dan twee weken niet gedoucht. We zijn dik aangekleed: we slapen met onze mutsen op, in onze jassen, met vijf truien en sokken aan. We praten bijna niet en kijken vooral naar het nieuws, iemand speelt een kaartspel.Gisteren hebben we een beetje gelezen bij het licht van een lantaarn. De tijd gaat langzaam, iedereen dommelt wat. Gisteren heeft papa (Naam) geholpen ramen en deuren te beschermen op de derde etage. Ik was bang dat hij niet zou terugkomen. Ik wil heel erg graag overleven en jou omhelzen. Gisteren omhelsde (Naam) (Naam) en ik huilde zachtjes, maar ik ben heel blij dat jij nu niet hier bent bij ons. Ik wil heel graag dat je gelukkig bent en in leven. We bidden dat de bombardementen zullen stoppen dat we onze familie zo snel mogelijk kunnen omhelzen. We houden zoveel van jou. Het beste, mijn lieverd, jij bent het allerbelangrijkste voor ons.”
7️⃣
“Hallo, mijn liefste zoon, hoe gaat het met je? Gaat het goed? We maken ons zorgen over jou. We hebben gehoord dat er nu ook luchtaanvallen bij jou zijn. We hopen zo dat je veilig bent. Wij leven nog. Vandaag is het maandag en we zitten in de kelder. De situatie verslechtert elke dag. Gisteren of eergisteren waagden we het nog naar ons huis te gaan, maar vandaag zijn we zelfs te bang om naar de eerste verdieping te gaan om naar de wc te gaan. Dichtbij (Plaats) hebben onze soldaten zwaar geschut geplaatst en daar zijn voortdurend afschuwelijke geluiden van bombardementen te horen. Er zijn vliegtuigen van Russische fascisten in de lucht. Een pure verschrikking. We zijn nauwelijks in staat om te koken. We moeten dat buiten naast de garage doen, maar het is daar erg gevaarlijk. We hebben bijna geen water meer, maar iedereen is te bang om het te gaan halen. We eten niet veel, een portie is genoeg voor twee. Papa heeft steeds honger.”
8️⃣
“Zoon, mijn lieveling! Ik stuur je een bericht met papa’s telefoon, omdat mijn batterij al een hele tijd leeg is. Het is vandaag 13 maart en we leven nog. Ik heb lang niets laten horen om de batterij te sparen. Ik weet niet waar ik moet beginnen. Je weet in welke nachtmerrie we zitten. De stad lijkt volledig te zijn vernietigd. Naast de Grad-raketten en het zware geschut cirkelen er constant vliegtuigen boven de stad die bommen afgooien. Vrienden komen op bezoek en vertellen ons wat nieuws. Gisteren is het postkantoor gebombardeerd en is het gebouw in tweeën gespleten. Er zaten daar mensen in de schuilkelders. Het is onduidelijk of ze nog leven. Er is niemand om ze te redden. Ondanks dat het levensgevaarlijk was, zijn we twee keer naar huis gegaan om eten en dekens te halen. We brachten zelfs twee zakken aardappels, een paar dozen koekjes, wat thee en snoep mee. We willen de mensen bedanken voor de schuilplaats.”
9️⃣
“Zoon, mijn lieveling, vandaag is het 17 maart en mijn telefoon is bijna leeg. We zijn nog in leven, alhoewel we al vaak dachten dat we dood zouden gaan. We zijn in de hel. We worden gebombardeerd en liggen onder mortiervuur. Er is geen gebouw meer over dat niet beschadigd is. De hele stad staat in brand. We zijn zelfs bang om de schuilkelder te verlaten waarin de hele stad zich ‘s nachts met kinderen schuilhoudt. We slapen weinig en iedereen staat en bidt in de hoek. We zijn doodsbang. De ramen van onze auto zijn kapot en er achter is een grote krater. We kunnen dus nu niet meer weg met de auto. We weten niet wat er morgen met ons zal gebeuren, of we zullen overleven. God, waarom overkomt ons dit? We bidden dat we in de schuilkelder veilig zijn.(Naam) moet voor ons allemaal koken, arme vrouw. Ze is een heilige. De porties eten worden kleiner en kleiner. Papa heeft de hele tijd honger. Koken moet gebeuren in de garage, maar het is nog steeds heel erg gevaarlijk. Ramen en deuren zijn kapot. Papa en (Naam) proberen ze te repareren tijdens de beschietingen. Het is hier binnen nu heel erg koud. De temperatuur is 5 graden en het is de hele tijd donker. We bidden dat je gezond bent en gelukkig. Je doet het goed en je zal alles aankunnen. Ik wil echt geloven dat wij het overleven en je weer zullen zien. We houden heel, heel erg veel van jou. Wees voorzichtig, onze lieverd.”
image

Oleh met zijn moeder voor het Dram Theater in Marioepol voor de invasie in januari 2022

image

Het Dram Theater in Marioepol na de bombardementen in februari 2022

Please share this story with the world:

Sleutelmomenten:

🕑
Oleh, 20, student aan de Charkov Universiteit, uit Marioepol. Aan het begin van de Russische invasie is Oleh vanuit Charkov waar hij studeerde, geëvacueerd naar Lviv. Zijn ouders die in Marioepol leefden, konden echter niet geëvacueerd worden omdat alle toegangswegen toen al geblokkeerd waren.
🕑
De moeder van Oleh (naam onvermeld), 47, manager, uit Marioepol. Van 4 tot 17 maart verbleven zijn vader en moeder in een schuilkelder om te ontkomen aan de bombardementen. Vanaf de eerste dagen van de oorlog hadden alle bewoners van Marioepol geen toegang meer tot mobiele en internetverbindingen. Daarna werden elektriciteit en verwarming afgesloten en beschikten zij niet langer over water en gas. Gedurende deze dagen wisten ouders van Oleh niet wat er aan de hand was. Zij hadden geen enkele informatie over groene zones of over de evacuatie van burgers. De moeder gaf de hoop echter niet op. Al die tijd bleef ze tekstberichten aan haar zoon sturen. In deze berichten deelde ze haar persoonlijke ervaringen in haar stad tijdens de belegering. Op 18 maart konden de ouders van Oleh met enkele andere inwoners vanuit Marioepol dat nog steeds belegerd wordt door de Russen, geëvacueerd worden.
🕑
Op 21 maart publiceerde Oleh screenshots van de tekstberichten van zijn moeder op Instagram. Deze brieven ontroerden honderden duizenden mensen.

U kunt deze familie ook helpen.

Onderstaande bankrekeningen zijn van Oleh en zijn familie:

icon
PayPal (preferred): koptsevoleg1@gmail.com
icon
Revolut Card: 5354563130507757
💵
USD Account IBAN: UA223220010000026204302087232 Receiver: KOPTSEV OLEH, ave. Liudvyha Svobody, build. 51, Housing. B, Kharkiv, Ukraine, 61000 Bank: JSC UNIVERSAL SWIFT: UNJSUAUKXXX
💶
EURO Account IBAN: UA363220010000026202327186477 Receiver: KOPTSEV OLEH, ave. Liudvyha Svobody, build. 51, Housing. B, Kharkiv, Ukraine, 61000 Bank: JSC UNIVERSAL SWIFT: UNJSUAUKXXX
Alle verhalen zijn echt en geverifieerd door ons team.

Ons team heeft dit nagevraagd bij Oleh die de berichten van zijn moeder heeft gedeeld.

image